~~ บ้านสาขลา : ชุมชนสงบใกล้เมือง ~~

[@ddY]

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาให้นึกเบื่อ ๆ เซ็ง ๆ กับชีวิตซ้ำซากจำเจ เลย search หาข้อมูลในเวปไปเรื่อย ๆ และก็ไปสะดุดเอาที่คำว่าบ้านสาขลา เอ๊ะ!!! ชื่อแปลกดี แล้วมันอยู่ตรงไหนกันนะ    อิอิ น่าสนใจ  ว่าแล้วก็ต่อสายโทรชวนคนโน้น คนนี้ คนนั้น 
คนโน้นก็บอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะไปได้หรือเปล่าอ่ะ 
คนนี้ก็บอกไม่ว่างอ่ะติดธุระ 
ส่วนคนนั้นก็บอกว่า อืมมมม ดูก่อนพี่ 
เอาวะ.... คนไหน ๆ ก็ไม่ไป แต่ในเมื่อเราอยากไป ตรูไปคนเดียวก็ได้ (เฟ้ย) 

8 โมงเช้าก็เริ่มต้นที่อนุสาวรีย์ กระโดดขึ้น ปอ.536 นั่งจนสุดสายไปลงปากน้ำแค่ 19 บาทเอง  แค่ครึ่งชั่วโมงให้หลังก็ไปถึงปากน้ำก็กดโทรศัพท์หาคนบางคนที่โทรไปบอกเราตอน 4 ทุ่มว่า "ผมจะตื่นสักตี 4 ตี 5 แล้วไปรอถ่ายพระอาทิตย์ขึ้นที่ป้อมพระจุลรอนะพี่ พี่ไปถึงแถวนั้นกี่โมงก็โทรหาผมแล้วกัน..................."  แต่เสียงที่ตอบรับปรากฎว่าพ่อเจ้าประคุณยังไม่ตื่น อืมมมม ให้มันได้ยังงี้สิ  "ไม่เป็นไร นอนต่อไปเหอะ พี่ไปคนเดียวได้" (แหง๋ล่ะสิ) 

วางสายปุ๊บก็เดินหากาแฟ กะปาท่องโก๋กินแก้โมโหสักหน่อย  แล้วก็ถามคนแถวนั้นว่าท่าเรือข้ามฟากอยู่ตรงไหน เค้าชี้ไปที่ตลาดศรีวิบูลย์เดินเข้าไปหน่อยก็จะเป็นท่าเรือไปพระสมุทรเจดีย์  จ่ายตังค์ 3 บาทก็ได้ลงไปนั่งในเรือแล้ว  ระหว่างที่กำลังจะลงเรือก็มีคนบางคนที่บอกว่า "อืมมมม ดูก่อนนะพี่" โทรหาอีก แต่ ณ เวลานั้น ตรูไม่มีอารมณ์รับสายเฟ้ย อีกอย่างก็กำลังจะก้าวลงเรือด้วยเดี๋ยวก็ได้หัวทิ่มหัวตำตกน้ำป๋อมแป๋มหรอก เรือแล่นข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาแล้วลัดเลาะเข้าคลองอีกสัก 10 นาทีก็ถึงท่าเรือวัดพระสมุทรเจดีย์ 

[@ddY]

ตอนที่ไปทางวัดพระสมุทรเจดีย์กำลังจัดงานประเพณีอยู่พอดี  ช่วงเช้ามีคนมาทำบุญกันประปราย เลยถ่ายรูปได้สะดวกหน่อยเพราะคนยังไม่ค่อยเยอะ  จากนั้นก็เดินเลยวัดไปอีกนิดหน่อยเพื่อขึ้นรถสองแถวไปยังบ้านสาขลา  คิวรถสองแถวบริเวณนี้มีอยู่ 2 คิว  คิวหนึ่งไปพระประแดง อีกคิวก็ไปบ้านสาขลาระยะทาง 14 กม. ค่ารถ 8 บาท โอเค GO GO GO  นั่งรถดูโน่นดูนี่ ชมวิวข้างทางไปเรื่อย รถวิ่งได้สักพักบ้านเรือนก็เริ่มห่างมากขึ้น เพราะส่วนใหญ่จะเป็นบ่อเลี้ยงกุ้ง เลี้ยงหอย และเลี้ยงปลา สุดลูกหูลูกตา ระหว่างนั่งรถก็คุยโน่นคุยนี่ซักถามกับคนเก็บตังค์เพื่อหาข้อมูลไปเรื่อย ๆ   ครู่ใหญ่ ๆ น้องคนที่เก็บตังค์ก็บอกว่าพี่ต้องลงตรงนี้แล้วล่ะเพราะสุดสายแล้ว  โอเคลงก็ลง
พอลงรถแล้วก็หมุนซ้ายทีขวาทีว่าจะไปทางไหนดี มองเข้าไปในหมู่บ้าน อ้อ เห็นหลังคาโบสถ์อยู่ไม่ไกล เอาล่ะวะเริ่มต้นที่วัดก่อนแล้วกัน 

พอเข้าไปในวัดบ้านสาขลาสิ่งแรกที่เห็นสะดุดตาและได้รับรู้ข้อมูลมาก็คือ เจดีย์เอียง ที่เกิดจากการทรุดตัวของดินนั่นเอง 

[@ddY]

หลังจากถ่ายรูปเจดีย์เอียงเสร็จแล้วก็เข้าไปในอุโบสถเพื่อกราบหลวงพ่อโต พระประธานในวัด 

กราบพระเสร็จกำลังถ่ายรูปเพลิน ๆ ก็มีโทรศัพท์จากน้องคนเดิมที่บอกว่า "อืมมมม ดูก่อนนะพี่" โทรหาอีก  แล้วบอกว่า "เนี่ยนู๋กำลังออกบ้าน เดี๋ยวจะตามไปนะ"

[@ddY]

"เหรอ" คำพูดสั้น ๆ ง่าย ๆ จบลง 

พร้อม ๆ กับที่เดินลงไปข้างล่างเพื่อจะไปลอดพระอุโบสถ พร้อมขออธิษฐานให้หมดเคราะห์ หมดโศก หมดโรค หมดภัย 

[@ddY]

ใช้เวลาอยู่ในวัดเกือบชั่วโมงก็เริ่มตระเวณเดินในหมู่บ้าน บ้านสาขลาเป็นหมู่บ้านที่สงบร่มรื่นทั้ง ๆ ที่อยู่ใกล้เมืองใหญ่แค่นั่งเรือข้ามฟาก เดิน ๆ อยู่ก็สะดุดตากับเก้าอี้ตัดผมตัวนี้ เห็นแล้วให้ความรู้สึกเป็นชุมชนดั้งเดิมมาก ๆ 

[@ddY]

ด้วยความที่บ้านสาขลาเป็นหมู่บ้านชายทะเล ชาวบ้านจึงมีอาชีพประมงบ้าง เลี้ยงกุ้ง เลี้ยงหอย เลี้ยงปลาบ้าง  บ้านเรือนก็เป็นบ้านไม้แบบสมัยก่อน ดูสะอาดสะอ้าน และผู้คนที่นี่อัธยาศัยดีมาก ทั้ง ๆ ที่เราเป็นคนแปลกหน้าเข้าไป แต่ชาวบ้านก็ทักทาย พูดคุยซักถามเรา เหมือนว่าเป็นคนคุ้นเคยกันมาก่อน  

[@ddY]

เดินเพลิน ๆ จนจะ 11 โมง กระเพาะเริ่มทำงานส่งเสียงร้องจ๊อก ๆ  ได้เวลาหาอะไรใส่ท้องอีกแล้วสิ เดินไปอีกสักพักก็ไปเจอเพิงขายก๋วยจั๊บท่าทางดูน่ากิน  ไม่ต้องคิดมากให้เสียเวลา พอแวะเข้าไปนั่ง ป้าคนขายรีบเข้ามาทักและชวนคุยเพราะเห็นเราแปลกหน้า ถามโน่นถามนี่ ในขณะที่มือก็ทำก๋วยจั๋บไปพลาง ๆ   ป้าแกใจดีมาก พูดคุยกับเราเหมือนเราเป็นญาติที่ไม่ได้พบเจอกันมานาน เล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ให้ฟังพร้อมกับบอกว่าควรจะไปดูอะไรตรงไหนในหมู่บ้าน   

ไอ่เราก็กินไปพลางฟังป้าแกคุยไปพลาง ๆ เจ้าน้องคนที่บอกว่า "อืมมมม ดูก่อน" ก็โทรหาอีก "พี่ตอนนี้นู๋อยู่แถววงแหวนอุตสาหกรรมแล้วอ่ะ"
ว่าแล้วเจ้าหล่อนก็ส่งโทรศัพท์ให้คนที่บอกกับเราว่าจะตื่นตี 4 ไปถ่ายรูปรอฯ เป็นคนพูดต่อ "พี่... ผมว่าเราไปถ่ายรูปแถวเมืองโบราณกันเหอะ พี่นั่งรถออกมาที่พระประแดงนะ เดี๋ยวผมไปรับพี่ที่นั่น " "อืมมม เดี๋ยวพี่เดินอีกสักพักก่อนนะ"  "ได้พี่ เดี๋ยวเจอกัน" 

กินอิ่มก็เดินต่อเพราะเดี๋ยวต้องรีบไปเจอกับสหายตามที่นัดไว้  ตรงนี้อยู่ท้ายหมู่บ้านเกือบจะถึงทะเล ชาวบ้านเรียกว่า วังกุ้ง 

[@ddY]

บ่อเลี้ยงกุ้งขนาดใหญ่กินพื้นที่หลายสิบไร่ที่เห็นนี่แหล่ะ วังกุ้ง 

บรรยากาศน่านั่งมั้ยล่ะ 

[@ddY]

ระหว่างทางเดินก็จะมีชาวบ้านเอากุ้งมาตากแดดเพื่อที่จะนำไปทำเป็นกุ้งเหยียด สินค้า OTOP ของที่นี่ 

[@ddY]

ถนนในหมู่บ้านจะเป็นประมาณนี้แหล่ะ ที่ต้องยกถนนให้สูงขึ้นเพราะน้ำขึ้น น้ำลง งัยล่ะจ้ะ 

[@ddY]

เจ้าตัวนี้แหล่ะที่เป็นสัญลักษณ์บ่งบอกว่าแถบนี้เป็นชายเล  ปลาทีนจ้ะมีเย้อะเยอะ ปูก้ามดาบก็เพียบ 

[@ddY]

"ฮัลโหล พี่ถึงไหนแล้ว เนี่ยเดี๋ยวจะถึงแล้วนะ" วุ้ย นี่เราเดินเพลินจนลืมไปเลยว่านัดเจ้า 2 คนนั่นไว้ พอรับโทรศัพท์หนนี้ก็เลยบอกไปเลยว่า "เออ พี่คงไม่ไปเมืองโบราณแล้วล่ะ ไปกัน 2 คนเหอะ" ประมาณว่าก้อฉันไม่ได้อยากไปเมืองโบราณ พอ ๆ กับที่เธอก็ไม่ได้อยากมากับฉันนั่นแหล่ะ คงต้องยืมคำพูดของข้าวขาวที่บอกว่า "ฟ้าเดียวกัน แต่ฝันคนละทาง ไปดีเหอะเพื่อน" อ่ะ  ใครอยากไปที่ไหนก็ไปตามใจตัวเองแล้วกัน   เพราะฉันก็ยังอยากกลับไปนั่งคุยกับป้าขายก๋วยจั๊บต่ออีกเหมือนกัน อิอิ 

[@ddY]

ย้อนกลับไปที่เพิงก๋วยจั๊บ ป้ารีบหาน้ำมาให้กินแก้ร้อน และมีชาวบ้านเดินมาคุยด้วยอีก 3-4 คน คุยโน่นคุยนี่กันต่อจนผ่านไปอีกร่วมชั่วโมง 
ก๋วยจั๊บใกล้หมด ป้าก็เริ่มเก็บข้าวของ ล้างถ้วยล้างจาน แต่ปากก็ยังชวนคุยเรื่อย ๆ ทำให้ได้ความรู้ ได้ข้อมูลเยอะแยะ 

บ่าย 2 โมงกว่า ๆ เราก็ร่ำลาป้าเพื่อจะขอตัวเดินเที่ยวในหมู่บ้านต่อ 
ก่อนจากกันป้ายังชวนด้วยว่า "วันที่ 18 มาอีกสิหนู เนี่ยที่วัดจะมีกฐินน่ะ งานใหญ่ของที่นี่เลยนะ คนมาทำบุญกันเย้อะ สนุกมาก มานะมาอีกนะ......." 
โอ้ ป้าขรานู๋อ่ะประทับใจป้าเหลือเกินค่ะ ป้าช่างมีอัธยาศัยไมตรีและน้ำใจเป็นเลิศเลย ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ 

[@ddY]

เดินจนทั่วหมู่บ้านจบเกือบ 4 โมงเย็น ได้เวลากลับบ้านแล้วสิ หาของฝากติดไม้ติดมือกลับบ้านสักหน่อยดีกว่า 

นี่เลย OTOP ป้าสุนทร 

[@ddY]

ตอนแรกกะว่าแค่ซื้อเสร็จแล้วก็จะกลับ แต่ป้าสุนทรก็ชวนคุยต่ออีก เรียกให้เข้าไปนั่งคุย หาน้ำให้กิน เอาโน่นเอานี่มาให้ชิม ป้าสุนทรบอกว่ากุ้งเหยียดเป็นอาหารที่หากินยากเพราะขั้นตอนการทำค่อนข้างพิถีพิถัน ส่วนใหญ่คนที่มาบ้านสาขลาก็จะต้องรู้จักกุ้งเหยียดกันทั้งนั้น

มองเข้าไปในร้านป้าสุนทร โห... มีรูปดารา รูปพิธีกรโทรทัศน์ทั้งรายการอาหาร รายการท่องเที่ยว เต็มร้านเลยอ่ะ มีชื่อเสียงจริง ๆ  

พอเราซื้อกุ้งเหยียดป้าสุนทรยังแถมน้ำพริกมะขามมาให้กินฟรี ๆ โดยไม่คิดตังค์อีก 1 กระปุก ขอบคุณมาก ๆ ค่ะป้า   
คนสาขลานี่น่ารักและใจดีกันทุกคนเลยนะ 

ถ้าจะถามว่าบ้านสาขลามีอะไรดี คงตอบได้ว่าที่นี่เป็นชุมชนที่มีวิถีชีวิตเรียบง่ายทั้ง ๆ ที่ไม่ไกลจากเมืองใหญ่สักเท่าไหร่ ผู้คนก็มีอัธยาศัยไมตรีและมีน้ำใจ    แล้ววันที่ 18 พ.ย.เนี่ย ถ้าเราไปบ้านสาขลาอีกจะมีใครไปกับเรามั้ยเนี่ย 

[pogee]

ไปจนได้นะย่าแห้ง..

[noijoo]

อยากไป ๆ 18 ว่างจ้า รับฉะหมักมาชิกรึยาง
อยากกินก๋วยจั๊บอะพี่

[Maww]

ว้าา.... ของฝากเป็นกุ้ง .... แล้วผมจะกินได้มะเนี้ย ..

แจ๋วเรย ป้าแอ๊ดดด

[ทะเลเปียกฝน]

 ....น่าไปอีกแล้ว

[^HEM^]

ถ้าพี่แอ๊ดไปวันอาทิตย์นี้อีก ขอไปด้วยนะแบบว่าอยู่ปากน้ำแต่ไม่ได้ไปสักที ไม่มีเพื่อนไปด้วย อิอิ.....

[nay]

 
 น่าไปครับครับ พี่แอ้ด ถ้าผมว่างอาจจะขอไปด้วยนะครับ ไปมั้ยจอย ,เหม ไปเดินเล่นกัน

[noijoo]

^
^
พี่ ๆ ไป น้องก็ไป ไปแน่ป่าวพี่เน

[pogee]

ถ้าพี่แอ๊ดไปวันอาทิตย์นี้อีก ขอไปด้วยนะแบบว่าอยู่ปากน้ำแต่ไม่ได้ไปสักที ไม่มีเพื่อนไปด้วย อิอิ.....

ยังกลัวอีกเหรอ..

[nay]

  ขอเช็คโปรแกรมเย็นนี้กับน้องแป๊บนะครับ  เมื่อวานนี้พอนี้น้องมาชวนไปธุระ ดูแป๊บว่าจะไปวันเสาร์ได้ป่าวนะครับ

[nampol]

Re: ~~ บ้านสาขลา : ชุมชนสงบใกล้เมือง ~~